Śruby

Tak nasi dziadkowie, jak i my uważamy elementy łączące za pomocą gwintów za coś oczywistego i powszechnego. Ale historia używania tych niezwykle użytecznych przedmiotów, jako łączników, liczy sobie zaledwie ok. 200 lat. Wprawdzie sama idea śruby ma 2000 lat czyli dziesięć razy więcej. Wynalezienie jej przypisywane jest Archimedesowi, który uczynił z niej pożytek do nawadniania pól uprawnych. Do dnia dzisiejszego z resztą taki użytek jest dalej realizowany. Materiały sypkie, typu pasze rolnicze, czy inne też świetnie się tym przesyła. Ale głównym celem jest łączenie elementów, które później można do konserwacji lub remontów w prosty sposób demontować. Właściwie dawniej funkcjonowały tylko z łbem sześciokątnym, a wkręty z pojedynczym rowkiem na śrubokręt. Obecnie przewagę zdobywają imbusowe, a te drugie z krzyżakowym nacięciem. Spowodowane to jest przystosowaniem tych elementów do mechanicznego wkręcania. Sam doświadczyłem dobrodziejstwa tej nowej konstrukcji wkrętów podczas ubiegłorocznego pokrywania dachu blachą. Wiertarką robiłem otwory, a akumulatorową wkrętarką mocowałem wkręty do podłoża. Skróciło mi to pracę o co najmniej dwa dni. Jestem człowiekiem na ogół oszczędnym, więc samogwintujące wkręty kupiłem w hurtowni. Mniej zapłaciłem i dostałem takie jakie chciałem. Zamiast tej technologii można zastosować również nity, wkład pracy będzie podobny, ale minusem takiego rozwiązania jest nierozłączność tych elementów.